In gesprek met Kim Groeneveld over verbinden, overzicht creëren en werken vanuit wat er al is.
Kim werkt sinds 2024 bij Van Aetsveld en is inmiddels twee jaar actief binnen de Defensie. In die tijd heeft ze zich ontwikkeld tot een verbindende kracht die structuur aanbrengt waar processen, belangen en mensen samenkomen.
Met een achtergrond in het onderwijs, een scherp oog voor mens en organisatie en een sterk gevoel voor wat er onder de oppervlakte speelt, brengt Kim rust en overzicht in omgevingen waar complexiteit eerder regel dan uitzondering is.
In dit gesprek vertelt Kim hoe ze haar onderwijsachtergrond inzet in het adviesvak, waarom ze altijd begint met kijken naar wat er al is, en hoe belangrijk ze het vindt om anderen te laten stralen, zodat een organisatie ook zonder haar verder kan.
Hoe lang werk je bij Van Aetsveld en wat doe je daar?
Komende maart werk ik twee jaar bij Van Aetsveld. Ik zit sinds november 2024 op een opdracht bij Defensie. Dat is ook meteen mijn eerste en enige langdurige opdracht geweest bij van Aetsveld.
Mijn rol is vooral adviserend, met een sterke focus op HR- en P&O-vraagstukken en procesbegeleiding. Ik ben momenteel geen leidinggevende, maar ik probeer wel alles aan elkaar te knopen. Ik zie mezelf een beetje als een duizendpoot: gesprekken voeren, processen logisch maken, mensen verbinden en zorgen dat dingen daadwerkelijk van de grond komen.
Je achtergrond ligt in het onderwijs. Hoe neem je die ervaring mee in je werk nu?
Ik ben oorspronkelijk docent basisonderwijs. Ik heb onder andere gewerkt in het reguliere onderwijs, met hoogbegaafde kinderen, thuiszitters en kinderen met autisme. Ik schreef veel plannen, ontwikkelde lesmateriaal en werkte projectmatig.
Wat ik daar heb geleerd, neem ik elke dag mee: mensen zien, luisteren, aansluiten bij verschillende perspectieven. In grote organisaties spreken management en werkvloer vaak een andere taal. Ik vind het interessant en belangrijk om die talen bij elkaar te brengen, zodat medewerkers zich gehoord voelen en management realistische doelen kan stellen.
Hoe ben je uiteindelijk in het project- en adviesvak terechtgekomen?
Dat is heel geleidelijk gegaan. Op een gegeven moment voelde ik dat het onderwijs niet meer bij me paste, maar ik wilde wel met mensen blijven werken. Ik heb verschillende werkomgevingen gehad als PMO en projectondersteuner, onder andere in een ziekenhuis tijdens COVID en bij een gemeentelijke organisatie.
Daar ontdekte ik: het PM(O) werkgebied vind ik interessant. Daarom ben ik me gaan ontwikkelen, heb ik opleidingen en certificeringen gedaan en ben zo steeds verder gegroeid richting adviserende rollen. Via via, en uiteindelijk ook via LinkedIn, ben ik bij Van Aetsveld terechtgekomen. Eigenlijk heel organisch.
Hoe pak jij complexe situaties of weerstand aan?
Wat ik altijd eerst doe, is kijken wat er al is. In grote organisaties is vaak al heel veel aanwezig, alleen weten mensen dat niet altijd van elkaar. Dan krijg je eilandjes die hetzelfde doen zonder het te weten.
Ik probeer eerst overzicht te creëren: wat gebeurt er al, wat is echt nodig, en waar zit de behoefte? Management en werkvloer hebben daar vaak een ander beeld bij. Door dat goed uit te zoeken en de juiste mensen met mandaat te betrekken, voorkom je dat je zomaar wat gaat doen. Want als je met alle winden meewaait, heb je na een paar maanden alsnog niks staan.
Hoe kijk jij zelf aan tegen het gedachtegoed van de resultaatregisseur?
Het woord zelf voelt voor mij nog een beetje ongemakkelijk, daar ben ik eerlijk in. Maar als je kijkt naar wat ermee bedoeld wordt, herken ik me er wel in.
Voor mij gaat het erom dat je anderen laat stralen. Dat je op de achtergrond zorgt dat processen lopen, dat mensen hun werk goed kunnen doen en dat organisaties groeien door jouw analyse en ervaring. Ik richt me graag op wat onder de ijsberg zit, de dingen die niet direct zichtbaar zijn, maar wel bepalend én het verschil maken.
En uiteindelijk moet je jezelf misbaar maken. Als jij weggaat, moeten mensen het zelf kunnen. Dan heb je het goed gedaan.”
Waarom werk je graag bij Van Aetsveld?
Wat ik heel fijn vind, is de warmte. Het is oprechte aandacht: “hoe gaat het op je opdracht?”, maar “ook hoe gaat het thuis?”. Dat maakt echt verschil.
Er is veel begrip, flexibiliteit en ruimte voor overleg, zeker met jonge kinderen is dat enorm waardevol. Het voelt als een warm bad, zonder dat het ‘te’ wordt. Je kunt werk en privé gescheiden houden, maar het menselijke aspect is er wel.
Wat zou je toekomstige resultaatregisseurs willen meegeven?
Je moet staan achter wat je doet. Als dat niet zo is, kun je naar mijn mening niet je volledige potentie benutten. Wees eerlijk naar jezelf: zit ik hier nog op mijn plek?
En zoek elkaar op. Jong en oud. Bundel je krachten. Er zit zoveel waarde in van elkaar leren daar worden organisaties én mensen beter van.”
