In gesprek met Marcel Jansen over vakmanschap, complexiteit en het luisteren tussen de regels door
Marcel Jansen werkt sinds ruim drie jaar bij Van Aetsveld en heeft daarvoor meer dan 25 jaar internationale projectmanagementervaring opgebouwd. Hij is een nuchtere, veelzijdige professional met een scherp observatievermogen en een rugzak vol ervaring.
Je hebt een lange loopbaan in projectmanagement achter de rug. Wat neem je daarvan mee in je werk bij Van Aetsveld?
Het belangrijkste gereedschap dat je meeneemt naar een opdracht ben je zelf. Dat klinkt simpel, maar dat is waar alles om draait.
Ik breng veel theoretische bagage mee, bijna een master in project-, programma- en portfoliomanagement én ruim 25 jaar internationale ervaring. Maar elk project vraagt iets anders. De ene keer coach je, de andere keer leid je, soms analyseer je spreadsheets en soms stuur je op strategisch niveau.
Het gaat erom dat je begrijpt wat een organisatie écht nodig heeft, en dat is zelden precies wat er in een eerste vraag staat. Je moet onderzoeken, doorvragen, soms drie keer ‘waarom’ voordat duidelijk wordt wat er eigenlijk gevraagd wordt.
Je geeft aan dat je vaak in complexe trajecten stapt. Hoe ga je om met weerstand in die context?
Weerstand betekent dat er iets onder zit. Niemand gaat naar zijn werk met de bedoeling om een project te frustreren. Mensen maken zich zorgen, hebben eerdere ervaringen of zien risico’s die nog niet benoemd zijn.
Doordrukken werkt niet, dat is het laatste wat je moet doen. Je wilt begrijpen wat er speelt. Soms betekent dat ook dat je moet durven concluderen dat een project in deze vorm niet moet doorgaan. Dat is geen falen; dat is verantwoordelijkheid nemen.
Als externe hebben we een voordeel: we hebben geen interne belangen. Daardoor zeggen mensen vaak meer tegen ons dan tegen hun eigen leidinggevende. Maar dat vraagt ook integriteit: als mensen je vertrouwen, moet je dat nooit beschamen.
Hoe herken jij jezelf in de vier aandachtspunten van het resultaatregisseur-gedachtegoed?
Ik herken mij er heel sterk in, hoewel ik niet betrokken was bij het ontstaan ervan.
Uitdagen: drie keer ‘waarom’ stellen, niet zomaar een opdracht accepteren maar onderzoeken wat eronder ligt.
Resultaat behalen: iets opleveren is één, maar dat het ook daadwerkelijk landt en gebruikt wordt, dat is het echte werk.
Regisseren: continu bouwen aan het juiste team, de juiste dynamiek en de juiste stappen.
Delivery: blijven toetsen of we nog doen wat nodig is, en durven bijsturen als dat niet zo is.
Dat onderscheidt ons: we zijn geen specialisten die één ding doen en geen managers die alleen sturen. Het is de combinatie die waarde toevoegt.
Je hebt meerdere bijzondere projecten gedaan. Kun je er één noemen die echt impact maakte?
Ik noem er twee.
Het eerste is een grootschalige migratie bij een internationale organisatie. Ik werd op een vrijdagmiddag gebeld met een urgent probleem, en zondag zat ik al in het vliegtuig. Maandagochtend zat ik met twintig mensen aan tafel met één opdracht: dit moet vóór het volgende risicoseizoen opgelost zijn. Het was een traject waarin bedrijf kritische systemen verplaatst moesten worden zonder dat de operatie stil mocht vallen. Als zoiets lukt, dan ben je trots.
Het tweede is een digitaliseringstraject binnen de strafrechtketen. Dat was een organisatie-overstijgend programma, en eerdere pogingen waren niet gelukt. Nu lukte het wél. Soms moet de tijd rijp zijn. Maar het is bijzonder om te zien dat een verandering die daarvoor nooit van de grond kwam, ineens gaat vliegen.
Wat maakt werken bij Van Aetsveld voor jou waardevol?
Twee dingen. Ten eerste: collega’s om mee te sparren. In eerdere detacheringrollen was ik vaak het eindpunt van vragen, maar had ik zelf weinig mensen om mee te denken. Bij Van Aetsveld heb ik dat weer en dat miste ik echt.
Ten tweede: de cultuur. Warm, familiair, professioneel. Je bent geen nummer. Je hebt binding met elkaar. Dat maakt dat je het beste uit jezelf kunt halen.
Wat zou je toekomstige resultaatregisseurs willen meegeven?
Blijf openstaan voor nieuwe ideeën en perspectieven. Maar volg anderen niet blind ontwikkel je eigen vakmanschap.
Kies bewust projecten die je verder brengen. Ons vakgebied ontwikkelt zich razendsnel. Als je op de voorste golf blijft zitten, blijft het leuk en blijf je relevant, of je 40, 50 of 60 bent.
Ik ben zelf nooit uitgeleerd en dat maakt dit werk zo mooi.
